Dok se bliže izbori u Kuli, postaje sve očiglednije da ono što smo videli i o čemu smo pisali pre 15-ak dana nije bilo jednokratno pojavljivanje, već praksa koja se ponavlja. Srbobranci su ponovo u Kuli. Ponovo za štandovima, ponovo među „lokalnim aktivistima“, ponovo u ulozi Kuljana. Ovoga puta, međutim, ekipa je dodatno pojačana.

Na terenu se, prema fotografijama i svedočenjima sa lica mesta, pojavljuju predsednik opštine Srbobran Radivoj Debeljački, njegov zamenik Vladimir Šarčev, član Opštinskog veća zadužen za sport, omladinu i turizam Jovica Andrić, Vidosava Sjekloća, kao i već poznata lica iz prethodne epizode, uključujući Mihajla Reljića i opštinsku prosvetnu inspektorku Smilju Sekulić – dvojac koji, ako je suditi prema fotografijama, ne ide jedno bez drugog kada su stranačke aktivnosti u pitanju.

Drugim rečima, ne samo aktivisti, već i vrh opštinskog rukovodstva Srbobrana na terenu u Kuli. I tu se postavlja nekoliko pitanja koja više nije moguće ignorisati:

Ako predsednik opštine Srbobran ima vremena da stoji za štandom u Kuli i učestvuje u kampanji u drugoj opštini, kada tačno vodi opštinu Srbobran? Ako njegov zamenik i članovi veća obilaze tuđe opštine, ko uopšte upravlja Srbobranom?

Ako su predsednik opštine Srbobran, njegov zamenik i članovi opštinskog veća u Kuli boravili za vreme radnog vremena, onda je javnost dužna da pita: da li su tamo bili kao privatna lica, kao stranački aktivisti ili kao funkcioneri plaćeni novcem građana Srbobrana? Ko je platio put, ko je platio vreme provedeno van opštine i da li su za sate provedene u političkoj akciji u drugoj opštini uredno primili platu iz budžeta? Jer ako jesu, onda građani imaju puno pravo da znaju zašto su ljudi koje plaćaju da vode Srbobran učestvovali u kampanji i pravljenju privida lokalne podrške u Kuli.

I možda najvažnije pitanje: da li su svi oni u Kuli samo kao stranački aktivisti, ili možda i kao budući „lokalni“ birači?

Jer podsetimo, praksa takozvane „migracije birača“ u Srbiji nije nepoznata i nije nova, već uobičajena pojava. U više navrata građani su prijavljivani na adrese na kojima realno ne žive, od napuštenih objekata do infrastrukturnih postrojenja, kako bi glasali na lokalnim izborima.

Posle dve uzastopne „posete“ iste ekipe iz Srbobrana, kao logičan nastavak nameće se pitanje: da li neki od ovih „Kuljana u pokušaju“ već imaju adresu u Kuli? Na nekoj trafostanici ili na nekoj od onih adresa koje postoje samo na papiru. Pošto već toliko vremena provode u Kuli, možda bi članovima opštinskog rukovodstva Srbobrana bilo isplativije da tamo iznajme neki smeštaj, nego da na svakih nekoliko dana iznova putuju da glume lokalnu podršku. A mogli bi i da razapnu šatore u gradskom parku u Kuli, poput Ćacilenda u Pionirskom parku u Beogradu. Možda bi to, na kraju krajeva, bilo jeftinije i za građane Srbobrana.

Kao da višednevno angažovanje u Kuli nije bilo dovoljno, na fotografijama sa jučerašnjeg skupa SNS-a u Beogradskoj areni, vide se predsednik opštine Srbobran Radivoj Debeljački, direktor Doma zdravlja Vlastimir Kladar i bivša direktorka te ustanove Svetlana Rajak , kao i drugi stranački aktivisti i opštinski funkcioneri. To dodatno otvara pitanje koliko vremena opštinsko rukovodstvo provodi na stranačkim skupovima van svoje opštine i kada se, između terena u Kuli i mitinga u Beogradu, zapravo bavi poslovima za koje je plaćeno novcem građana Srbobrana. Doktor Kladar je, inače, nedavno viđen u Novom Sadu, takođe usred radnog dana, dok se bavio stranačkim aktivnostima.

Istovremeno, dok opštinsko rukovodstvo obilazi Kulu i stranačke skupove u Beogradu, građani Srbobrana imaju pravo da postave pitanje: šta se dešava u njihovoj opštini? Dok lokalni funkcioneri stoje za štandovima u drugom mestu, dok dele letke i učestvuju u kampanji, dok pred kamerama „postaju Kuljani“, šta se za to vreme dešava u Srbobranu? Posebno u oblastima za koje su direktno nadležni. Ili su prioriteti jasno postavljeni – interes stranke ispred interesa građana Srbobrana?

U takvom ambijentu, ponovljeno „uvoženje“ ljudi iz drugih opština za potrebe kampanje u Kuli šalje prilično jasnu poruku. Ne o snazi, već o nedostatku iste. Jer ako je potrebno dovoditi rukovodstvo druge opštine da stoji za štandovima i pravi sliku podrške, onda se postavlja jednostavno pitanje: gde su Kuljani i zašto ih nema? Ako je podrška stvarna, ona se vidi na terenu. Ako nije – mora da se „uvozi“.

Kada se podrška uvozi iz druge opštine, onda izbori više ne liče na političko takmičenje, već na logističku operaciju. I možda baš zato ova druga epizoda „transformersa“ govori više od prve. Jer sada više nije reč samo o aktivistima. Sada je reč o funkcionerima. O ljudima koji bi trebalo da vode jednu opštinu a nalaze se u drugoj, glumeći njene stanovnike. I zato se na kraju nameće zaključak koji sve manje zvuči kao ironija, a sve više kao realnost: ako SNS u Kuli mora da uvozi i funkcionere da bi popunio kadar, onda je jasno u kakvom je stanju njegova podrška među Kuljanima. I koliko će to stanje biti vidljivo – već sledeće nedelje, na izborima.

   Ž.B. "Bezcenzure.info"